تعمیرات پکیج کرج بزرگ

پرشر آب پکیج چیست؟ معرفی کلید حداقل فشار آب، عملکرد و علائم خرابی

فهرست مطالب

کنترل حداقل آب مدار گرمایش


در صورتی که آب کافی در مدار گرمایش وجود نداشته باشد یا در مدار گرمایش آبی موجود نباشد، روشن شدن پکیج می‌تواند آسیب‌های زیادی به دستگاه وارد کند، از جمله آسیب‌هایی که ممکن است به پمپ و مبدل وارد شود. برای کنترل حداقل آب مدار گرمایش در پکیج‌ها از سه روش مختلف استفاده می‌شود:


روش اول استفاده از کلید حداقل فشار آب (MPS)


کلید حداقل فشار آب MPS - Minimum Pressure Switch یا WPS – Water Pressure Switch (Switch) یک قطعه ایمنی است که برای کنترل وجود آب در مدار گرمایش استفاده می‌شود. هرگاه فشار آب کمتر از ۰,۴۵ bar باشد، این قطعه اجازه روشن شدن به دستگاه را نمی‌دهد. MPS یک کلید نرمالی باز (N.O) است که دو سر دارد. اگر در پُرشِر آب، مانند پرشر فن، سه سوکت وجود داشته باشند، باید از پایه‌های Com و N.O استفاده شود. در صورتی که فشار دستگاه کاهش یابد و به حدود ۰,۲ bar برسد، MPS دستگاه را خاموش می‌کند.


شرح عملکرد MPS


این قطعه یک کلید دیافراگمی و اختلاف فشاری است. جنس دیافراگم آن می‌تواند لاستیکی یا فلزی باشد. در یک طرف دیافراگم فشار آب مدار گرمایش و در طرف دیگر آن فشاری معادل ۰,۴۵ bar قرار دارد. فنر از یک طرف به دیافراگم و از طرف دیگر به یک میکروسوییچ N.O متصل است. در صورتی که فشار آب در مدار گرمایش بیشتر از ۰,۴۵ bar باشد، به دیافراگم فشار وارد کرده و فنر جمع می‌شود. در این حالت، میکروسوییچ از حالت N.O به حالت بسته (Close) تغییر وضعیت می‌دهد. اگر فشار آب کمتر از ۰,۴۵ bar باشد، فنر قادر به وصل کردن میکروسوییچ نبوده و دستگاه روشن نمی‌شود.


روش تست کلید حداقل فشار آب


برای تست کلید حداقل فشار آب، زمانی که دستگاه روشن نمی‌شود، می‌توان با یکسره کردن سیم‌های آن، دستگاه را روشن کرد. این روش درست نبوده و می‌تواند خطرات زیادی به دستگاه وارد کند. روش دیگر تست، استفاده از تست بوق یا بیزر است. اگر فشار کمتر از 0,45 bar باشد، با تست بوق صدایی نخواهیم شنید، اما زمانی که مدار پر شود و فشار بیش از 0,45 bar شود، صدای بیزر به گوش می‌رسد.

نکته:

کلید حداقل فشار (MPS) در دو نوع دو سیم و سه سیم وجود دارد. در نوع سه سیم، پایه‌های Com و N.O به برد وصل شده و پایه N.C غیر فعال است. اگر به جای N.O پایه N.C را وصل کنیم یا به جای Com و N.O پایه‌های N.O و N.C را متصل کنیم، مدار برقی MPS قطع شده و پکیج روشن نخواهد شد. پایه N.C در پکیج‌ها کاربردی ندارد ولی در دستگاه‌های دیگر مانند کمپرسورها ممکن است کاربرد داشته باشد.

روشهای تست بازاری پرشر آب به این صورت است که با استفاده از یک شلنگ سیلیکونی که به پرشر آب وصل هست و سر دیگه آن به یک آمپول خالی،با فشار ایجاد شده توسط آمپول به پرشر مولتی متر در حالت بیزر باید به صدا در بیاد.


روش دوم: پرشر ترانسدیوسر، PDR سنسور فشار


پرشر سوئیچ‌های دیجیتال که به پرشر ترانسدیوسر شناخته می‌شوند، قطعاتی هستند که در مقابل فشار حساس هستند. این قطعه یک مقاومت متغیر در برابر فشار است و علاوه بر کنترل حداقل فشار آب، می‌تواند مقدار فشار آب مدار گرمایشی را اندازه‌گیری کرده و به برد ارسال کند. در صورت افزایش فشار به بیش از 2,5 bar ترانسدیوسر به کمک برد مصرف‌کننده را از وجود عیب در سیستم مطلع می‌سازد.در طراحی ترانسدیوسر، رابطه فشار و مقاومت به صورت غیرمستقیم است یعنی با افزایش فشار، مقاومت کاهش می‌یابد و رسانا می‌شود. برعکس، با کاهش فشار، مقاومت افزایش یافته و عایق می‌شود. بنابراین اگر فشار مدار گرمایشی بیشتر از 0,45 bar باشد، مقاومت PDR کاهش یافته و جریانی به برد ارسال می‌شود، وپکیج روشن میشود.در صورتی که فشار کمتر از 0,45 bar باشد،مقاومتPDR افزایش یافته و جریان عبور نمیکند و برد پیام روشن شدن دستگاه را دریافت نمیکند.


روش تست ترانسدیوسر


برای تست ترانسدیوسر، با استفاده از مولتی‌متر می‌توان بین سیم‌های In و Com را اندازه‌گیری کرد که باید برابر با 5 ولت DC باشد. سپس بین سیم‌های Com و Out اندازه‌گیری می‌شود، اگر ولتاژ بین 0.5 تا 2.5 ولت DC باشد، ترانسدیوسر سالم است.

توجه:

علاوه بر کنترل حداقل فشار، ترانسدیوسر میزان فشار را برای نمایش دیجیتال به برد ارسال می‌کند.


مشکلات ترانسدیوسر در هنگام خرابی


در زمان خرابی، ترانسدیوسر ممکن است در یک مقاومت ثابت بماند که موجب ایجاد مقاومت کاذب یا دو حالت می‌شود:

  1. حالت اول: مقاومت ثابت و بالا (عایق) باشد. در این حالت، پکیج روشن نخواهد شد چون دستگاه فکر می‌کند فشار پایین است.
  2. حالت دوم: مقاومت ثابت و کم (رسانا) باشد. در این حالت، ترانسدیوسر همواره وصل است و با افت فشار، دستگاه دچار مشکل می‌شود و به برد خطای LT ارسال می‌کند.

روش سوم: کنترل دمای رفت و برگشت آب مدار گرمایشی توسط دو عدد سنسور NTC1 و NTC2


در این روش، به کمک دو عدد سنسور NTC، دمای رفت و برگشت آب گرمایشی اندازه‌گیری می‌شود. سپس برد کنترل با مقایسه این دماها، به کافی یا ناکافی بودن آب مدار گرمایشی پی می‌برد. این روش برای کنترل عیب است؛ زیرا ابتدا پمپ روشن شده و پس از آن، پمپ و مدار گرمایشی در وضعیت مناسب قرار می‌گیرند. اگر دمای مدار گرمایشی فاقد آب کافی باشد، پمپ و مبدل ممکن است آسیب ببینند. بنابراین، این روش در بسیاری از پکیج‌ها کاربرد دارد و برای کنترل حداقل فشار آب استفاده می‌شود.