اتصال پرشر دود به فن توسط یک یا دو شلنگ انجام میشود. مزیت اتصال دو شلنگی این است که اگر فن، دودکش یا پرشر کمی بد کار کنند،چون از یک سمت دیافراگم پرشر، مکش و از سمت دیگر، دهش وجود دارد، دستگاه معمولا دیرتر خطا میدهد. اما روش دو شلنگی معایبی نیز دارد که از جمله آنها میتوان به جمع شدن آب حاصل از میعان بخار دود مکیده شده درون پرشر اشاره نمود. ایراد دوم این است که در صورتیکه شلنگ مکش پرشر سوراخ شده باشد و دودکش کمی گرفتگی داشته باشد، چون دهش فن از یک سمت به دیافراگم پرشر فشار وارد میکند، دستگاه خاموش نمیشود و ممکن است این امر خطرناک باشد. بنابراین میتوان گفت پرشر فن دو شلنگه نسبت به نوع تک شلنگه نرمتر روشن میشود، ولی ایمنی آن نسبت به یک شلنگ کمتر است.
اگر پکیج به مرحله جرقه برسد، پرشر سوئیچ هوا سالم است. اما اگر فن شروع به کار نکند یا اینکه پس از روشن شدن به مرحله جرقه نرسد، حتماً باید پرشر سوئیچ دود را چک کرد.برای تست سلامت برد، ابتدا سیمهای متصل به پرشر سوئیچ دود را از روی پرشر سوئیچ جدا کرده و پس از روشن شدن فن، دو سیم پرشر سوئیچ فن را اتصال کوتاه میکنیم، جرقهزن فعال میشود.پایههای پرشر سوئیچ هوا (فن) معمولاً به صورت N.O (پایههای ۱ و ۳) و N.C (پایههای ۱ و ۲) هستند.برای تست این پایهها با استفاده از مولتیمتر، زمانی که پکیج خاموش است یا پرشر سوئیچ بیرون از پکیج است، مولتیمتر باید صدایی ندهد. اما زمانی که فن روشن میشود یا با عمل مکش در لوله مکش، مولتیمتر در حالت بیزر باید صدای بوق دهد.